Gianni Infantino wil aanblijven als FIFA-president, ondanks afnemende steun van bonden en kritiek op zijn beleid. FIFA heeft bevestigd dat hij zich kandidaat kan stellen voor een vierde termijn. Daarmee staat zijn mogelijke herverkiezing al op de agenda, terwijl nog niet duidelijk is wie zich tegenover hem zal plaatsen. De bevestiging geeft vooral procedurele duidelijkheid: Infantino mag meedoen. Ze zegt op zichzelf weinig over de vraag hoeveel steun hij tijdens de verkiezing kan verzamelen.
© Pro Shots

Kritiek op plan voor WK-rechten
Een inmiddels geschrapt voorstel om de commerciële rechten van WK’s via een dochterbedrijf te verkopen, leverde Infantino veel kritiek op. Het plan raakte aan een gevoelig onderdeel van FIFA’s positie: de organisatie beheert een van de bekendste sportmerken ter wereld en de rechten rond het WK vormen een belangrijk deel van haar commerciële activiteiten. Een andere bedrijfsstructuur kan daarom vragen oproepen over zeggenschap, transparantie en de manier waarop inkomsten en verantwoordelijkheden worden georganiseerd.
De precieze gevolgen van het voorstel zijn niet uit de beschikbare informatie af te leiden. Wel laat de kritiek zien dat een verandering in de manier waarop FIFA rechten beheert niet alleen als een zakelijke ingreep wordt gezien. Nationale voetbalbonden zijn afhankelijk van de wereldbond voor internationale competities en de inkomsten die daaruit voortkomen. Als een plan raakt aan de controle over die rechten, kan het dus ook worden opgevat als een vraag over wie binnen de organisatie beslissingen neemt en hoe die worden verantwoord.
Dat het voorstel is geschrapt, beëindigt de discussie niet automatisch. Het maakt wel duidelijk dat plannen rond de commerciële organisatie van het WK politieke gevolgen kunnen hebben, ook voordat ze worden uitgevoerd. Dit is meer dan een interne bedrijfsdiscussie: voor een president die opnieuw steun zoekt, kan de reactie van bonden op zo’n plan meewegen in het bredere oordeel over zijn bestuur.
Een vierde termijn op tafel
De Zwitserse Italiaan is sinds begin 2016 voorzitter van de wereldvoetbalbond. Wint hij opnieuw, dan kan hij tot 2031 aanblijven. Daarmee zou zijn leiderschap een lange periode beslaan, en krijgt de verkiezing betekenis die verder gaat dan de vraag wie de functie de komende termijn vervult. Ze wordt ook een moment waarop bonden kunnen laten zien of ze zijn koers willen voortzetten of verandering willen zien.
Een kandidatuur is daarbij niet hetzelfde als een gegarandeerde overwinning. De bron meldt dat de steun van bonden afneemt, maar geeft geen aantallen en noemt geen specifieke bonden. De omvang en verdeling van die steun blijven dus onduidelijk. Dat maakt het lastig om de verkiezingsuitslag vooruit te lopen, zelfs nu FIFA heeft bevestigd dat Infantino zich kandidaat kan stellen.
Here's the thing: bij een verkiezing voor het voorzitterschap hangt veel af van de kandidaten en de steun die zij daadwerkelijk achter zich krijgen. Kritiek kan een signaal zijn van onvrede, maar zonder een serieuze tegenkandidaat hoeft die onvrede niet vanzelf in een machtswisseling uit te monden. En toch kan de aanwezigheid van een uitdager de discussie scherper maken: bonden krijgen dan een concrete keuze tussen voortzetting en een andere koers.
Verkiezing in Rabat
De FIFA kiest op 18 maart 2027 tijdens het congres in Rabat, Marokko, een nieuwe president. Kandidaten kunnen zich tot 18 november inschrijven. Tussen die deadline en het congres ontstaat ruimte voor de deelnemers om hun kandidatuur bekend te maken en steun te verzamelen. De bron maakt niet duidelijk hoeveel kandidaten zich zullen melden of hoe de campagne zal verlopen.
Voor Infantino wordt de komende periode daarom een toets van zijn politieke positie. De kritiek op het voorstel over WK-rechten vormt een zichtbaar discussiepunt, maar de uiteindelijke strijd zal waarschijnlijk ook draaien om de bredere beoordeling van zijn beleid. Zonder concrete informatie over de standpunten van mogelijke tegenkandidaten blijft het speculatief om te zeggen welke onderwerpen doorslaggevend zullen zijn.
Als je de verkiezing volgt, is vooral van belang wie zich uiterlijk op de inschrijfdatum kandidaat stelt en of die persoon steun van bonden weet te bundelen. Een naam op het stembiljet vertelt maar een deel van het verhaal; de politieke betekenis zit ook in de steun die erachter staat. (en dit is het deel dat veel mensen over het hoofd zien)
Wat de uitkomst kan betekenen
De verkiezing biedt FIFA’s bonden een formeel moment om hun oordeel over het presidentschap kenbaar te maken. Een nieuwe termijn voor Infantino zou betekenen dat hij de organisatie tot 2031 kan blijven leiden. Een competitieve verkiezing zou op haar beurt laten zien dat er binnen de bonden voldoende ruimte is voor een georganiseerde uitdaging. Op dit moment staat geen van beide uitkomsten vast.
De geschrapte plannen rond de WK-rechten kunnen daarbij een blijvend referentiepunt worden. Ze hebben kritiek opgeleverd, maar de bron geeft geen aanwijzingen dat het voorstel opnieuw op tafel komt. De bredere vraag blijft wel relevant voor het debat over bestuur: hoe worden belangrijke commerciële keuzes uitgelegd aan de bonden die deel uitmaken van FIFA? Een heldere uitleg kan helpen om vertrouwen te behouden; onduidelijkheid kan bestaande twijfel juist verdiepen.
De cijfers zijn hier voorlopig ondermaats als maatstaf voor een voorspelling: er zijn geen stemverhoudingen, geen kandidatenlijst en geen uitgewerkte campagneposities bekend. Dat is geen reden om de kwestie als onbelangrijk af te doen. De combinatie van afnemende steun, kritiek op beleid en een mogelijke vierde termijn maakt dit tot een test voor Infantinos gezag. De echte inzet wordt pas zichtbaar wanneer bekend is wie hem uitdaagt en hoeveel bonden die uitdaging steunen.